tag:blogger.com,1999:blog-61638075601840292102011-09-29T02:43:59.941+03:00Του γατιού το πανηγύρι...Χ.noreply@blogger.comBlogger91100tag:blogger.com,1999:blog-6163807560184029210.post-65417641884737699122010-12-29T17:51:00.000+02:002010-12-29T17:51:10.518+02:00

Μερικές φορές κάποια μορφή ψυχοθεραπείας είναι απαραίτητη. Βόλτα, ψώνια, κουβέντα με φίλους κλπ. Ένα από τα πράγματα που είχα εγώ ήταν η εκπομπή μου σε e-radio. Πάει αυτό λόγω άλλων υποχρεώσεων. Μετά μου είχε μείνει το να ξέρω πως μπορώ να δημοσιεύσω στο blog μου. Άσχετο που το έκανα σπάνια.  Πάει και αυτό. Καλό θα ήταν να μη γράψω (γενικά) καινούρια πράγματα. Θα βρεθεί κάποια άκρη και κάποια

Χ.noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6163807560184029210.post-44389036609023300722010-08-11T20:36:00.001+03:002010-08-11T20:41:27.652+03:00

Είναι κάτι μέρες που λες να φύγουν και να μην τις ξαναθυμηθείς. Εκεί που κάθεσαι ωραία και καλά έρχεται κάτι και σου χαλάει τη ζαχαρένια. Εκεί που τα έχεις υπολογίσει όλα στην εντέλεια έρχεται ένας νόμος και σου αλλάζει τα φώτα. Όπως για παράδειγμα αυτό το καινούριο, με τη θητεία που από εννιάμηνο πάει στο χρόνο και έχει ο Θεός από εκεί και πέρα. Επειδή όμως το σύμπαν έχει γνώση (αλλά και πολύ

Χ.noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6163807560184029210.post-81932219536120345572010-06-19T06:11:00.002+03:002010-06-19T06:12:14.545+03:00

Πάει καιρός από την τελευταία φορά που πόσταρα κάτι. Και πάει ακόμα περισσότερος από τότε που έγραψα. Όχι ότι τελικά σήμερα θα κάνω τη διαφορά, ούτε ότι αυτό είναι το κείμενο που θα θεωρώ αργότερα ένα από τα “καλά”. Ένα από αυτά που χαίρεται κανείς να μοιράζεται με άλλους. Ο γράφων -δούλος σας ταπεινά- περνάει μία περίεργη φάση της ζωής του. Εκείνη που όλα αλλάζουν. Όλα μα όλα. Και πρέπει να δει

Χ.noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6163807560184029210.post-90622975553570441002009-05-29T22:17:00.008+03:002009-05-29T22:30:13.165+03:00

<!-- @page { size: 8.5in 11in; margin: 0.79in } P { margin-bottom: 0.08in } - <!-- @page { size: 8.5in 11in; margin: 0.79in } P { margin-bottom: 0.08in } --Άνδρα μοι έννεπε Μούσα πολύτροπον, ος μάλα πολλά πλάγχθη, επεί Τροίης ιερόν πτολίεθρον έπερσεν... (ακολουθεί έπος ολόκληρο). Έτσι ξεκίνησε ο Όμηρος την ιστορία του για τον Οδυσσέα. Έτσι ξεκινάω κι εγώ το κείμενο μου. Μην

Χ.noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6163807560184029210.post-54845720191666238422009-05-24T04:47:00.001+03:002009-05-24T04:48:49.680+03:00

Απόκριες μας έφτασαν εμπρός βήμα ταχύΤις μάσκες να φορέσουμε να πάμ' όλοι μαζίΣε κλαπμ καλό με είσοδο που 'ναι πληρωμένηΑπό προχθές 'κοσάρικα καλά κανονισμένηΝα πιούμε τα ουίσκια μας, τις βότκες, κόκα-κόλεςΠορτοκαλάδες και χυμούς από λεμόνια ή σόδεςΤο μέρος είναι, λέει, καλό, με κόσμο χάι και πρώτοΚαλή ο DJ μουσική παίζει, χωρίς σκόντο.Και μπαίνω μέσα ανύποπτος καλέ μου ακροατήΣτο χώρο των

Χ.noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6163807560184029210.post-34525883904030343132009-05-23T21:10:00.004+03:002009-05-24T04:58:28.197+03:00

<!-- @page { size: 8.5in 11in; margin: 0.79in } P { margin-bottom: 0.08in } --Οι ψυχολόγοι διαχωρίζουν την επικοινωνία σε διάφορες υποκατηγορίες. Για την ακρίβεια και εάν δε με απατά -αυτή η χαμερπής και ξεδιάντροπη μοιχαλίδα- η μνήμη μου, είναι δύο. Η λεκτική και η μη λεκτική. Από εκεί και πέρα αυτές, δίνουν δικές τους ολοένα και περισσότερο εξειδικευμένες υποκατηγορίες.Για παράδειγμα,

Χ.noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6163807560184029210.post-82528008931419239962009-05-23T20:39:00.004+03:002009-05-23T21:13:12.285+03:00

<!-- @page { size: 8.5in 11in; margin: 0.79in } P { margin-bottom: 0.08in } --> Καλοί και χρυσοί οι αρχαίοι ημών πρόγονοι. Το σωστό να λέγεται. Και τους σέβομαι. Ήταν πραγματικά «μπροστά». Άλλη νοοτροπία. Άλλη λογική. Βέβαια, δεν είχε εφευρεθεί και ο φραπές ακόμα. Ούτε ο γύρος. Αλλά αυτό δεν έχει να κάνει. Οι άνθρωποι ήταν απίστευτοι. Και μου άρεσε πάντα ο τρόπος που είχαν επινοήσει τους

Χ.noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6163807560184029210.post-75563420575883214232009-05-23T16:56:00.008+03:002009-05-23T21:13:41.577+03:00

<!-- @page { size: 8.5in 11in; margin: 0.79in } P { margin-bottom: 0.08Ή αλλιώς, Ωδή στη Θηλυκότητα. Πάρε μια υποθετική περίπτωση. Το ξημέρωμα της Πρωτοχρονιάς σε βρίσκει σε μια εκλεκτή μπουζουκλερί της πόλης σου. Τουμπερλεκάδικο αν προτιμάς. Η εικόνα είναι λίγο πολύ γνωστή. Οι καλλιτέχνες δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό στην πίστα, οι πελάτες δίνουν τα καλύτερά τους πενηντάρικα στο μαγαζί,

Χ.noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6163807560184029210.post-30027406276563595752009-05-23T02:31:00.001+03:002009-05-23T21:14:00.932+03:00

Και η αρχή είναι το ήμισυ του παντός. Άρα αυτή τη στιγμή διαθέτω το 50% αυτού. (Του παντός ντε...). Επίσης διαθέτω και κάποια έτοιμα κείμενα που είχαν δημοσιευτεί στο διαδικτυακό περιοδικό gatadotis.gr και με αυτά λέω να αρχίσω. Άρα αυτό δίνει και ένα παραπάνω ποσοστό του παντός, ας πούμε 1%. Η κρίσιμη ερώτηση είναι: Με το υπόλοιπο 49% τί γίνεται; Για να μην το κουράζουμε το θέμα -αρχή γαρ έστιν-

Χ.noreply@blogger.com0